Türk edebiyatı

Türk edebiyatı, “İslâmiyet öncesi Türk edebiya­tı”, “İslâmî dönem Türk edebiyatı” ve “Batı etki­sindeki Türk edebiyatı” olmak üzere başlıca üç ana döneme ayrılmıştır. İslamiyet öncesi Türk edebiyatının bugün elimizde bulunan yazılı ürün­leri VIII-X. yüzyıllara ait Köktürkçe ve Uygurca metinlerdir. İslamî Dönem Türk Edebiyatı ise her bakımdan örnek aldığı İslamî Dönem İran edebiyatının etkisi altında gelişmiş bir edebiyat­tır. “İslamî Dönem Türk Edebiyatı”, bir bütün hâ­linde Türk edebiyatının XI. yüzyıldan XIX. yüzyıl ortalarına kadar yaklaşık dokuz yüzyıllık bir dö­nemini içine alır. Bu dönem Türk edebiyatına ait edebî eserler “Doğu Türk edebî dili” ve “Batı Türk edebî dili” olmak üzere başlıca iki edebî dille kaleme alınmışlardır. Doğu Türk yazı dili, “Karahanlı” (XI. yüzyıl), “Harezm-Altınorda” (XI-I-XV. yüzyıllar) ve “Çağatay” (XV.-XIX. yüzyıllar) ve Memluk Kıpçakçasıdır. Batı Türk yazı dili ise, Oğuz boylarının konuşma diline dayanan bir ede­bî dildir. “Batı Türkçesi”nin ilk dönemine “Eski Osmanlıca”, “Eski Türkiye Türkçesi” ve “Eski Anadolu Türkçesi”; ikinci dönemine de “Osman­lı Türkçesi” ya da “Osmanlıca” adı verilmiştir. Os-manlıcanın bir kolu da “Doğu Osmanlıcası” adı da verilmiş bir yazı dili olan “Azerî Oğuzcası”dır. Türk Edebiyatının “Eski Türk Edebiyatı” olarak adlandırılan döneminin kuramsal olarak Kök-türk, Uygur, Karahanlı, Harezm-Altınorda, Çağa­tay, Memluk-Kıpçak, Anadolu Selçuklu, Beylik­ler Çağı edebiyatlarını ve XIX. yüzyıl ortalarına kadar Osmanlı Türkçesiyle yazılmış bütün edebî ürünleri kapsaması gerekir. Ancak çeşitli neden­lerle bugün “Eski Türk Edebiyatı” adı altında yal­nızca XIII. yüzyıl sonlarında İran edebiyatının et­kisiyle Anadolu Selçukluları döneminde ilk ör­nekleri verilmeye başlanan ve bütün bir Osman­lı coğrafyasında varlığını kesintisiz olarak XIX. yüzyıl ortalarına kadar sürdürmüş bir edebî dö­nem kastedilmektedir.

Aöf Konu Özetleri içerisindeki bu ders notu 4 defa okundu.
Toplam3:123